……....ตั้งแต่เกิดมา เราถูกพ่อแม่ บอกว่าให้เราไปเรียนหนังสือ จบออกมาจะได้มีงานทำดีๆ จะได้มีความสุขในบั้นปลายของชีวิต
….
....เราก็มีความรู้สึกว่า เมื่อไหร่ เราจะเรียนจบสักที จะได้มีความสุข
....พอเรียนจบ เราก็มีความรู้สึกว่า เมื่อไหร่ จะได้ทำงานสักที จะได้มีความสุข
....พอได้งานทำ เราก็มีความรู้สึกว่า เมื่อไหร่ จะมีตำแหน่งงานที่มั่นคง จะได้มีความสุข
....เมื่อมีตำแหน่งที่มั่นคง เราก็มีความรู้สึกว่า เมื่อไหร่ จะมีครอบครัวที่ดี จะได้มีความสุข
....เมื่อมีครอบครัวที่ดีแล้ว ก็มีความรู้สึกว่า เมื่อไหร่จะมีลูกสักที จะได้มีความสุข
....เมื่อมีลูก ก็ต้องให้ลูกเรียนหนังสือ ก็มีความรู้สึกอีกว่า เมื่อไหร่ลูกจะเรียนจบสักที จะได้มีความสุข
....เมื่อลูกเรียนจบ ก็มีความรู้สึกว่า เมื่อไหร่ลูกจะมีงานทำ เป็นหลักเป็นแหล่งสักที จะได้มีความสุข
....เมื่อลูกมีงานทำ เราก็มีความรู้สึกว่า เมื่อไหร่ลูกเราจะเป็นฝั่งเป็นฝาสักที จะได้มีความสุข
....เมื่อลูกเป็นฝั่งเป็นฝา ก็มีความรู้สึกว่า เมื่อไหร่ลูกจะมีหลานมาให้อุ้มสักที จะได้มีความสุข
....อายุเริ่มมากขึ้น เริ่มมีแต่ความเจ็บปวด ก็มีความรู้สึกว่า เมื่อไหร่ จะหายเจ็บ หายป่วยสักที จะได้มีความสุข
... ความเจ็บปวด ยิ่งมากขึ้นเมื่อ อายุมากขึ้น ก็มีความรู้สึกว่าเมื่อไหร่จะตายสักที จะได้มีความสุข
.... ที่สุดจนตาย แต่ก็ยังไม่เจอกับความสุข
....
....ความหมายของความสุขของเรา คืออะไร
....เรามีความรู้สึกว่า ถ้าหากได้สิ่งใดสิ่งหนึ่งมา จะเป็นความสุข
.... ความสุขของเราอยู่ภายใต้เงื่อนไขกับสิ่งภายนอก เราวิ่งหาความสุขที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
....เมื่อได้มันมา เราก็เกิดอาการอิ่ม และอยากได้สิ่งใหม่ หรืออยากได้ที่มันใหญ่ยิ่งขึ้นไป
....แล้วก็วิ่งตามหามันคิดว่า ถ้าได้สิ่งนั้นมา แล้วจะมีความสุข
....เราเข้าใจว่าสิ่งนั้นคือ ความสุข
....ความรู้สึกที่เกิดขึ้น ความเป็นจริงมัน คือ ความอยาก
....ความอยากที่เกิดขึ้นในใจ กำลังผลักดันเราให้หาสิ่งนั้นมาตอบสนองมัน
... แต่เพราะเราไม่มีสติพอที่จะรู้ได้ว่า มันคือความอยาก เราเข้าใจเพียงว่า ถ้าได้มันมาแล้วจะมีความสุข
...เพราะเราไม่ได้จัดการที่ต้นเหตุ คือตัวความอยาก แต่เราหาทางตอบสนองความอยาก
....ความสุขจึงวิ่งไปอยู่ข้างหน้าตลอดเวลา
....หากเรามีสติอยู่กับปัจจุบัน มีสติรู้เท่าทันความอยากที่เกิดขึ้นในใจ และละความอยากออกไป
...เราจะรู้เลยว่า ความสุขไม่ได้อยู่ที่อนาคต แต่เกิดขึ้น ณ ปัจจุบัน “ที่นี่เดี๋ยวนี้”
...
