วันพุธที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2558

...ขยะในใจ.....

........

...พื้นที่นี้เดิมทีสะอาด... ใช้ในการฟังธรรม.. ปฏิบัติธรรม.. ทำวัตร.. สวดมนต์…
…จู่ก็เกิดลมพัดมา... จากใบไม้ที่เคยให้ร่มเงา ...สุดท้ายมันก็กลับกลายมาเป็นขยะ….
... แล้วเราจะทำอย่างไร............
...
...ในชีวิตเราก็เช่นกัน..... เดิมทีจิตใจเรามีความผ่องใสสะอาด บริสุทธิ์ ...
.....แต่เมื่อเราผ่านการเรียนรู้... เราก็เก็บเอาความคิดความเห็น... เอาเรื่องราวต่างๆ ในสังคม... มาสุมใจเรา ใส่ใจเรา.. ทั้งเรื่องที่ดี.. และเรื่องที่ไม่ดี …..
...แล้วสุดท้ายมันก็เปลี่ยนสภาพกลายเป็นความ.... โลภ.. โกรธ.. หลง.. รัก.. ชัง ..ทุกข์อก.. ทุกข์ใจ ...ขึ้นมา …
... ถึงแม้ว่าบางสิ่งจะเป็นสิ่งที่ดี... แต่ถ้าเราใช้มันไม่เป็น.. เช่น.. ความรัก.. แต่ถ้าเรายึดมันไว้.. เราวางไม่เป็น.. หรือรักไม่เป็น.. สุดท้ายมันก็คือขยะ.. มันก็คือทุกข์....
...เรารับขยะจากภายนอก.....มาเก็บไว้ในกายในใจตั้งแต่ตื่นนอน ...จนถึงเวลานอนอีกครั้ง
...บางครั้งขยะในตัวเราก็มาก.... จนล้นออกไปทาง ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ไปให้คนอื่น ….
...หรือบางครั้งเราก็เอาขยะของคนอื่น.....มาใส่ใจเรา ...โดยผ่านทาง ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ เช่นกัน…

...ขยะบนพื้นถ้าเราปล่อยไว้นาน มันก็จะหมักหมม.... อาจเป็นที่เพาะพันธุ์ของเชื้อโรคนานัปการได้ ….
...แล้วเราจะต้องการให้ใจเราสะสม ......ขยะ... ..ไว้เพื่อเป็นเชื้อของทุกข์นานัปการไหม

...หากเครื่องมือที่ทำความสะอาด.....พื้น... คือ.... ไม้กวาด...
...เครื่องมือที่ทำความสะอาด......ใจ..... ก็คือ.....สติ......

...ในแต่ละวัน ..... ให้เราใช้....สติ.....คอยกางกั้นไม่ให้...ขยะในใจคนอื่น...เข้ามาใจเรา... แล้วในตอนเย็นกลับบ้านเราฝึกสติเพื่อกวาดขยะที่หมักหมมในใจมานาน.... ให้ออกไปให้หมด ...... 
...หากทำเช่นนี้ได้ทุกวัน ...ไม่นานใจเราก็จะมีแต่ความผ่องใส เบิกบาน ไม่มีเชื้อของโรคที่จะก่อให้เกิดทุกข์ได้….

...เราต้องการทำให้ใจเราสะอาดดังเดิม.... หรือเราจะปล่อยให้มันหมักหมมอยู่ในใจเราเช่นนี้ตลอดไป …..
...คุณสามารถเลือกได้ด้วยตัวเองนะ.............

บทความโดย : วิถีแห่งสายลม

ติดตามบทความ  ได้ทาง  dekkrabi3.blogspot.com
(หากท่านเห็นว่ามีประโยชน์ท่านสามารถแชร์ได้โดยไม่ต้องขออนุญาตครับ)

..........ปอกเปลือก.... บุญ ..... บาป............


...........ตั้งแต่เกิดจนโตมา   เราได้ยินมาตลอดว่า.....ให้หมั่น....ทำบุญ ...   และให้  ....  ละบาป  ....
......บุญ...ในความเข้าใจของเรา....คืออะไร....... คือ.. การตักบาตร .. การช่วยเหลือผู้ที่มีโอกาสน้อยกว่า.. การบริจาค   ...ฯลฯ.............บาป คือ การกระทำที่ตรงข้ามกับบุญ .....หรือไม่....
.....บางคนบอกว่า  ทำบุญด้วยเงินเยอะ  จะได้บุญเยอะ.....หรือ.....บางคน....ทำบุญแล้วขอให้ถูกรางวัลที่  1  หรือ  ขอให้มี..ให้เป็น ในบางสิ่งบางอย่าง......
......ถ้าทำบุญด้วยเงินเยอะๆ..  เพื่อให้ได้บุญ ...หรือ...เพื่อให้มีให้เป็นในบางสิ่งบางอย่าง ...
.......เช่นนั้นคนไม่มีเงินก็หมดโอกาสสิ ......เป็นการแลกเปลี่ยน....วัตถุ  กับ บุญ..    ...หรือ...  วัตถุ  กับ วัตถุ...โดยมีบุญเป็นตัวเชื่อม...........แล้วแตกต่างกันอย่างไร ระหว่าง  ....การแลกเปลี่ยน....เงิน   .. กับ  ..  สินค้า..........
.....
 ......เมื่อเราปล่อยวางวัตถุที่ถือไว้ในมือ..... เราจะรู้สึกถึงความเบาสบายทางกาย ....เป็น...ลักษณะอาการความเบาสบายของกาย..
.... เช่นเดียวกัน  เมื่อจิตมีการปล่อยวางความยึดมั่นถือมั่นในวัตถุ....อารมณ์ ..ตัวตน ...ความคิดความเห็น....ก็จะมีอาการเบาสบายทางใจ.....เป็นลักษณะอาการของจิต.....
.......บุญ  และ บาป....  จึงเป็นคำสมมุติ......ใช้ชื่อแทน.........ลักษณะอาการของจิต.......
......ลักษณะของจิตที่มีความชุ่มเย็น  เอิบอิ่ม นุ่ม  เบา  อ่อนโยน  ปล่อยวาง ......คือ .....บุญ ...
......ลักษณะจิตที่มีความรุ่มร้อน วุ่นวาย  แข็ง  ทื่อ  ยึดมั่นถือมั่น...เป็นลักษณะที่ตรงกับข้ามกับบุญ......คือบาป....
.....
......ดังนั้น บุญ  ไม่ใช่รูปแบบ  ไม่ใช่ประเพณี  พิธีกรรม  .....สิ่งเหล่านั้น .. เป็นเพียง...แค่เปลือกที่จะนำไปสู่บุญที่อยู่ภายในจิตใจ...เพื่อส่งผลให้จิตมีอาการปล่อยวาง........ปล่อยวางวัตถุ....ปล่อยวางอารมณ์ ....ปล่อยวางตัวตน  ...จากการยึดมั่นถือมั่น.....
.......บุญ....จึงมุ่งไปสู่อารมณ์ภายใน...   ลักษณะความรู้สึกภายใน....ภายในจิตใจ......ไม่ไช่เปลือกภายนอก...
......ดังนั้น ... การที่เราให้ทาน  เป็นลักษณะของการปล่อยวางทางวัตถุภายนอก ...  บุญจึงเกิดในใจน้อยกว่า  บุญที่เกิดจากการที่เราให้ทานทางด้านแรงกาย.....เพราะต้องใช้พลังทางใจที่มากกว่า ....ส่วนบุญที่สูงยิ่งกว่า  คือ  บุญที่เกิดจากการปล่อยวางอารมณ์ ความโกรธ  เกลียด เคียดแค้น ชิงชัง .... ที่ต้องใช้การปล่อยวางอารมณ์ภายใน  ที่ยากยิ่งขึ้น....
.......ส่วนบุญที่เกิดจากการเจริญวิปัสสนา  จึงเป็นบุญที่สูงสุด... เพราะเป็นการมุ่งไปสู่  การปล่อยวางทางจิตใจโดยตรง...
....
.......หากเราต้องการกินกล้วย   เราจะไม่กินเปลือกกล้วย.....ไช่หรือไม่....
.......แล้ววันนี้  เรากำลังกินเปลือกบุญ   อยู่หรือเปล่า........
.......
บทความโดย : วิถีแห่งสายลม

วันอังคารที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2558

..................หน้าที่สมมุติ................

......สิ่งที่มันไม่มีจริง  แต่โลกนี้สมมุติกันขึ้นมาเพื่อทำหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติต่อกัน  ตามเหตุปัจจัยที่มีต่อกัน 

 .......ตอนเราเกิด  เราไม่ได้มีอะไรเลย  ผู้ที่ให้กำเนิดเรามา  ก็สมมุติชื่อเราว่า   ............
…..ผู้ให้กำเนิดเรามา  เราเรียกท่านว่า  พ่อ   แม่ .....เรามีหน้าที่เป็นลูก
.....เราอยู่กับน้อง.....เรามีหน้าที่เป็นพี่      เราอยู่กับพี่.....เรามีหน้าที่เป็นน้อง
…..เมื่อเราไปโรงเรียน   เราอยู่กับเพื่อน  .....เรามีหน้าที่เป็นเพื่อน
......เราอยู่ในหน่วยงาน   .....เรามีหน้าที่เป็นเพื่อน...   เป็นลูกน้อง...   เป็นหัวหน้า  
.....เราอยู่ในสังคม  ......เรามีหน้าที่เป็นประชากรส่วนหนึ่งในสังคม
.....เราอยู่ในโลก  .....เรามีหน้าที่เป็นผู้ร่วมทุกข์  เกิดแก่เจ็บตาย

...... แต่มีหลายคน  เป็นทุกข์กับสิ่งที่มันไม่มีจริง  ที่โลกนี้สมมุติกันขึ้นมา
......บางคนทุกข์เพราะหน้าที่  ที่มีร่วมกัน ……
บางคนทุกข์เพราะลูก  เพราะหน้าที่ของพ่อแม่ อยากจะทำหน้าที่ที่ดีที่สุดของหน้าที่ความเป็นพ่อแม่     แต่เมื่อเขา ไม่ได้ดังใจที่เราต้องการอยากให้เขาเป็น   เราก็ทุกข์กับหน้าที่นั้น
เป็นหัวหน้า   เพราะหน้าที่ของหัวหน้า  ก็ต้องการให้ลูกน้องเป็นไปอย่างที่เราต้องการ  เมื่อไม่เป็นอย่างที่เราคิด เราก็ทุกข์เพราะหน้าที่นั้น
......บางคนทุกข์เพราะใช้หน้าที่ผิด  ......
 .... เรามีหน้าที่เป็นหัวหน้า  เมื่ออยู่ที่ทำงาน....  แต่เรากลับเอาหน้าที่หัวหน้าไปใช้ที่บ้าน    ...
....เรามีหน้าที่เป็นผู้บริหาร  เมื่ออยู่ที่ทำงาน ... แต่เรากลับเอาหน้าที่ผู้บริหารไปใช้กับคนทั่วไปในสังคม  ...
...เรามีหน้าที่เป็นเพื่อนเมื่ออยู่กับเพื่อน...  แต่เรากลับเอาหน้าที่เพื่อนไปใช้กับผู้ที่มีหน้าที่เป็นหัวหน้าเรา...

........  ลองสำรวจตัวเองดูว่า ..  ตอนนี้เรามีทุกข์เพราะหน้าที่  ..    หรือ  .. ทุกข์เพราะเราใช้หน้าที่ของเราผิดอยู่...
........ถ้าคุณมองเห็นว่ามันเป็นเหตุให้เกิดทุกข์   .. ก็ขออนุโมทนากับคุณด้วย...
……คุณจงใช้หน้าที่ให้ถูก  ..   แล้วอย่าเป็นทุกข์เพราะหน้าที่...

……แต่ถ้าคุณมองไม่เห็นว่ามันทุกข์  ...  หรือมันเป็นเหตุให้เกิดทุกข์ ...
……คุณก็ทุกข์กับมันต่อไป   ไม่มีใครช่วยคุณได้  นอกจากตัวคุณเอง....

บทความโดย : วิถีแห่งสายลม


....การประกันชีวิต.....


........ มีหลายคนไม่เชื่อ  เรื่องนรก   เรื่องสวรรค์   เรื่องบาป  เรื่องบุญ ...................  
........ เขาบอกว่า  …….“ฉันไม่เชื่อหรอก  เพราะฉันไม่เคยเห็น”……
........ ช่างน่าสงสารกับความคิดนี้จริง ๆ……….
........ กับแค่ภาพในที่มืดนิดหน่อย   เขาเองยังไม่เห็นเลย (แต่หมามองเห็นนะ)....... แล้วมาบอกว่าไม่เชื่อ.....เพราะไม่เคยเห็น ………….
........ ประสาทการรับรู้ของมนุษย์ไม่ได้ดีถึงขนาดสามารถรับรู้ได้ทุกอย่าง  หรอก……..

........ นรกสวรรค์จะมีหรือไม่มี..........เรื่องนั้นวางไว้ก่อน……. 
........  แต่ถ้าวันนี้ ตอนนี้ ขณะนี้ เราทำความดี  สร้างบุญ  สร้างกุศล..............
........  ใจที่มีความปล่อยวาง มันมีความชุ่มเย็น  สวรรค์ก็เกิดขึ้นที่ใจของเราเอง โดยไม่ต้องรอให้ตายก่อนถึงได้ไปสวรรค์
........ ถ้าสร้างบาป  ใจที่มีแต่ความรุ่มร้อน  ก็สร้างนรกให้เกิดขึ้นในใจเราเอง ในปัจจุบันนี่แหล่ะ  ...............

........ แล้วสมมุติว่า......... ถ้าตายไปจริงๆ .......แล้วมีนรกสวรรค์ จริง ๆ หล่ะ......เราจะทำอย่างไร...........
........ การทำความดีตอนนี้มันจะเสียหายหรืออย่างไร.............

........  เราทำประกันรถยนต์เผื่อ.....ถ้าเกิดการชน......จะได้มีหลักประกันความเสียหาย………..
........  แล้วเราจะไม่ทำกุศล  ความดี ......เพื่อประกันชีวิตหลังความตายไว้บ้างหรือ……..


บทความโดย : วิถีแห่งสายลม

วันจันทร์ที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2558

........สมการชีวิต… “เงิน เวลา และ ความสุข” …..


......
.....คนโดยทั่วไปคิดว่า....  “ชีวิตนี้คือการแสวงหาความสุข”
 .......เรียน  ทำงานหาเงิน  ไขว่คว้าดิ้นรนทุกวิถีทางเพื่อให้ได้เงิน........เพราะเราหลายคนคิดว่า…
......เมื่อมี  ... “เงิน.......จะถึงเวลามีความสุข”  ...... 

.........เราหลายคนเอาความสุขไปทิ้งไว้ในอนาคต ........แล้วเราก็ทำงานหนัก....และใช้เวลาทั้งหมดที่เรามีหาเงิน...เพื่อไปหาความสุขที่เราไปวางไว้.. ......
........
.......ใช่ว่าการแสวงหาเงินจะเป็นสิ่งไม่ดี........มีเงินก็มีความสุขได้   ไม่มีเงินก็มีความสุขได้ ........
......@เงิน .  เวลา ..และ....ความสุข@  ...ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน......แต่สามารถอยู่ร่วมกันได้......
..... ความสุขไม่อยู่ที่อดีตหรืออยู่ที่อนาคต.....
......แต่ความสุขอยู่ที่นี่...อยู่ที่เวลานี้...  “ที่นี่.. เดี๋ยวนี้” 
......ลองทำทุกเวลาให้มีค่า ...มีความสุขอยู่กับปัจจุบัน ......... @ทุกที่ก็คือที่ที่ใช่   ทุกเวลาก็คือเวลาที่ใช่@ .....  
......
......เวลานี้กำลังอยู่กับครอบครัว  คือเวลาที่อยู่กับครอบครัว....มีความสุขกับครอบครัว ...ให้ความสำคัญกับครอบครัว  .....
.......เวลานี้อยู่กับเพื่อน มีความสุขกับเพื่อนให้ความสำคัญกับเพื่อนที่อยู่ตรงหน้า……
 .......เวลานี้เวลาทำงานหาเงิน  ก็คือเวลาทำงานหาเงิน มีความสุขกับงานหาเงิน ให้ความสำคัญกับงานที่ทำตรงหน้า.......
.....สิ่งที่สำคัญคือ....
.......เราจะต้องผ่านข้ออ้างต่างๆ หรือเหตุผลดีๆ  ที่ทำให้เราหลุดออกจากปัจจุบันที่อยู่ตรงหน้านั้นให้ได้...
........ซึ่งก็อยู่ที่กำลังของสติของแต่ละคน......ว่าจะสามารถอยู่กับปัจจุบันได้นานเพียงใด....

........หากทำได้เช่นนี้ .....เงิน ...เวลา ..และความสุข ก็กลมกลืนเสมือนเป็นสิ่งเดียวกัน......

บทความโดย : วิถีแห่งสายลม