..........ปอกเปลือก.... บุญ ..... บาป............

...........ตั้งแต่เกิดจนโตมา   เราได้ยินมาตลอดว่า.....ให้หมั่น....ทำบุญ ...   และให้  ....  ละบาป  ....

......บุญ...ในความเข้าใจของเรา....คืออะไร....... คือ.. การตักบาตร .. การช่วยเหลือผู้ที่มีโอกาสน้อยกว่า.. การบริจาค   ...ฯลฯ.............บาป คือ การกระทำที่ตรงข้ามกับบุญ .....หรือไม่....

.....บางคนบอกว่า  ทำบุญด้วยเงินเยอะ  จะได้บุญเยอะ.....หรือ.....บางคน....ทำบุญแล้วขอให้ถูกรางวัลที่  1  หรือ  ขอให้มี..ให้เป็น ในบางสิ่งบางอย่าง......

......ถ้าทำบุญด้วยเงินเยอะๆ..  เพื่อให้ได้บุญ ...หรือ...เพื่อให้มีให้เป็นในบางสิ่งบางอย่าง ...

.......เช่นนั้นคนไม่มีเงินก็หมดโอกาสสิ ......เป็นการแลกเปลี่ยน....วัตถุ  กับ บุญ..    ...หรือ...  วัตถุ  กับ วัตถุ...โดยมีบุญเป็นตัวเชื่อม...........แล้วแตกต่างกันอย่างไร ระหว่าง  ....การแลกเปลี่ยน....เงิน   .. กับ  ..  สินค้า..........

.....

 ......เมื่อเราปล่อยวางวัตถุที่ถือไว้ในมือ..... เราจะรู้สึกถึงความเบาสบายทางกาย ....เป็น...ลักษณะอาการความเบาสบายของกาย..

.... เช่นเดียวกัน  เมื่อจิตมีการปล่อยวางความยึดมั่นถือมั่นในวัตถุ....อารมณ์ ..ตัวตน ...ความคิดความเห็น....ก็จะมีอาการเบาสบายทางใจ.....เป็นลักษณะอาการของจิต.....

.......บุญ  และ บาป....  จึงเป็นคำสมมุติ......ใช้ชื่อแทน.........ลักษณะอาการของจิต.......

......ลักษณะของจิตที่มีความชุ่มเย็น  เอิบอิ่ม นุ่ม  เบา  อ่อนโยน  ปล่อยวาง ......คือ .....บุญ ...

......ลักษณะจิตที่มีความรุ่มร้อน วุ่นวาย  แข็ง  ทื่อ  ยึดมั่นถือมั่น...เป็นลักษณะที่ตรงกับข้ามกับบุญ......คือบาป....

.....

......ดังนั้น บุญ  ไม่ใช่รูปแบบ  ไม่ใช่ประเพณี  พิธีกรรม  .....สิ่งเหล่านั้น .. เป็นเพียง...แค่เปลือกที่จะนำไปสู่บุญที่อยู่ภายในจิตใจ...เพื่อส่งผลให้จิตมีอาการปล่อยวาง........ปล่อยวางวัตถุ....ปล่อยวางอารมณ์ ....ปล่อยวางตัวตน  ...จากการยึดมั่นถือมั่น.....

.......บุญ....จึงมุ่งไปสู่อารมณ์ภายใน...   ลักษณะความรู้สึกภายใน....ภายในจิตใจ......ไม่ไช่เปลือกภายนอก...

......ดังนั้น ... การที่เราให้ทาน  เป็นลักษณะของการปล่อยวางทางวัตถุภายนอก ...  บุญจึงเกิดในใจน้อยกว่า  บุญที่เกิดจากการที่เราให้ทานทางด้านแรงกาย.....เพราะต้องใช้พลังทางใจที่มากกว่า ....ส่วนบุญที่สูงยิ่งกว่า  คือ  บุญที่เกิดจากการปล่อยวางอารมณ์ ความโกรธ  เกลียด เคียดแค้น ชิงชัง .... ที่ต้องใช้การปล่อยวางอารมณ์ภายใน  ที่ยากยิ่งขึ้น....

.......ส่วนบุญที่เกิดจากการเจริญวิปัสสนา  จึงเป็นบุญที่สูงสุด... เพราะเป็นการมุ่งไปสู่  การปล่อยวางทางจิตใจโดยตรง...

....

.......หากเราต้องการกินกล้วย   เราจะไม่กินเปลือกกล้วย.....ไช่หรือไม่....

.......แล้ววันนี้  เรากำลังกินเปลือกบุญ   อยู่หรือเปล่า........

.......

บทความโดย : วิถีแห่งสายลม