....โลกนี้มีแต่ทุกข์เท่านั้นที่เกิดขึ้น มีแต่ทุกข์เท่านั้นที่ดับลง .....
.......หลายคนจึงต้องการหนีทุกข์ .....โดยการ.....
.....แสวงหา
บางสิ่งบางอย่างเพื่อมาตอบสนองความอยากในใจ(ทุกข์)..
โดยมี....วัตถุมาเป็นที่ตั้งในการตอบสนอง...
เมื่อได้สิ่งนั้นมา ก็บอกว่ามีความสุข…
.....มีบางพวก ไม่เอาวัตถุมาเป็นที่ตั้งในการตอบสนอง ..แต่...เอาอารมณ์มาตอบสนอง ..
แสวงหาความสุขทางจิตใจ .. เช่น ...พวกฤษีทั้งหลาย แล้วไปยึดอยู่กับความสุข
สงบ ทางใจ....
......
....ในความเป็นจริง .... สุข
กับ ทุกข์... ก็เป็นสิ่งเดียวกัน...ไม่ใช่สิ่งตรงกันข้าม...แต่คนส่วนใหญ่
คิดว่ามันตรงกันข้ามกัน.....
....ที่บอกว่า สุข
ความเป็นจริงคือ
มีความทุกข์น้อยลง...
แต่สรุปมันก็คือความทุกข์นั่นแหล่ะ…แต่ทุกข์น้อย...
....สิ่งที่ตรงข้ามกับความทุกข์ คือ
ความไม่ทุกข์ .....
....คนส่วนใหญ่ พยายามหาความสุข เมื่อได้มันมาก็ยึดมันไว้ รักษามันไว้
เมื่อมันหายไป หรือมันจางลง
ก็พยามแสวงหา
....การที่มันเสื่อมลง หรือ...
ความพยายามในการรักษามันไว้ ....
มันก็คือเหตุของทุกข์ที่เพิ่มขึ้นนั่นเอง…
……
....พระพุทธเจ้าท่านเข้าใจ
ในจุดนี้ ท่านค้นพบทางสายกลาง แล้วนำมาสอนเรา
....ท่านให้มองอารมณ์ทุกอย่างที่เข้ามา... ตามความเป็นจริงตามที่มันเป็น สุข และทุกข์ มันเป็นเพียงธรรมชาติของอารมณ์ที่ผ่านเข้ามา ผ่านมาผ่านไป
…..
....สุขก็ไม่ไปยินดีกับมัน
แล้วยึดสุข... ทุกข์ก็ไม่ไปรังเกียจมัน แล้วผลักใสมัน.... แต่ไปเข้าใจมัน
ตามความเป็นจริง แล้วใช้ปัญญา จัดการกับมันได้อย่างถูกต้องเหมาะสม….
....คนส่วนใหญ่ คิดว่า
....วัตถุ .... สามารถสร้าง...
ความสุข... ได้ จึงแสวงหา เกิดการแย่งชิงกัน …..
....สำหรับบางคนที่เป็นนักปฏิบัติ
... ก็คิดว่า ... ความสงบ
เป็นความสุข ก็ยึดความสงบ... เมื่อมีใครมาทำให้ไม่สงบ ก็เกิดการหงุดหงิดรำคาญ ไม่พอใจ
ทะเลาะกับคนรอบข้างที่ทำให้ตัวเองไม่สงบ
…..
....สุข ทุกข์
มันก็ซ้ายกับขวา หน้าหลัง เปลี่ยนมาเปลี่ยนไปเท่านั้น …
....ความสงบที่เป็นสุขที่แท้จริง คือ การออกมาจากสิ่งนั้น ก็คือทางสายกลาง …คือ... การไม่สุข ไม่ทุกข์ ….
... แล้วคุณล่ะ.... ลองสำรวจตัวเองดูตัวเองดูสิว่า ...ตอนนี้กำลังแสวงหาความสุข แบบไหนอยู่...
บทความโดย
: วิถีแห่งสายลม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น