.........
........ วันหนึ่ง กำลังนั่งอ่านการ์ตูน... เพื่อนมาเห็นแล้ว....บอกว่า....
ยังอ่านการ์ตูนเหมือนเด็กเลย….
……..
........ มีใครบอกบ้างว่า ถ้าอ่านการ์ตูนแล้วเป็นเด็ก ....
เด็ก เท่านั้นหรือที่อ่านการ์ตูน ……
……..
……เรากำลังโดนกรอบความคิดของผู้คน......ครอบงำอะไรบางอย่างเราหรือเปล่า....
........ ความคิดของผู้คน...ทำให้เรารู้สึกว่าเราต้องทำตามคนนั้น
...คนนี้... เพื่อที่เราจะได้เหมือนกับเขา...
........
........ เราอยู่ในกรอบของความคิดผู้อื่นโดยไม่รู้ตัว ...เราต้องแต่งตัวอย่างนี้ ...เราต้องมีอย่างนั้น ….
........ และเราก็กำลังพยายามดิ้นรนทำทุกอย่าง
.... …...เพื่อจะรักษามันไว้เพื่อให้มันคงอยู่ ......
.....กลายเป็นความเครียดในกายในใจ……
........ เคยรู้สึกไหมว่ามีบางครั้งเราอยากจะตะโกนให้สุดเสียง
...อยากกรี๊ด.... อยากระบายอะไรบางสิ่งบางอย่างออกมา .... แต่เราก็กลัวคนอื่นเขามองว่าทำอะไรเพี้ยน ๆอีก..
.....เราก็ยังไม่กล้า ....กล่าวคือ.....เราก็ยังหนีไม่พ้น จากการอยู่ในกรอบความคิดผู้อื่นอีก..
อยู่ดี......
........ ทำไมเราไม่ลองออกมาอยู่...นอกกรอบ...ของความคิดคนอื่นดูบ้าง...
ทำเรื่องไร้สาระที่ไม่ต้องใช้ความคิดดู…เป็นตัวของตัวเอง...ที่อิสระ จะความคิคของผู้อื่น ........
........ อ่านการ์ตูนเบาสมอง ...หรือ...
ทำอะไรที่อยากจะทำ ที่ไม่ต้องแคร์สายตาของใคร…..
........ แต่....คำว่า...อยู่นอกกรอบ.....ไม่ใช่ว่าจะไปแหกกฎกติกาของสังคมนะ …….
........ ที่สำคัญคือต้องไม่ทำความเดือดร้อนแก่ตัวเอง
และคนรอบข้าง ......แล้วเราจะรู้ว่าการทำแบบนี้ก็เป็นการปลดปล่อยความเครียดได้อีกทางเหมือนกันนะ….
บทความโดย : วิถีแห่งสายลม
ติดตามบทความได้ทาง dekkrabi3.blogspot.com
(หากท่านเห็นว่ามีประโยชน์ท่านสามารถแชร์ได้โดยไม่ต้องขออนุญาตครับ)